Streljaštvo, jedan od najuspješnijih, ali i najskupljih olimpijskih sportova, prepušteno je na milost i nemilost pojedincima i entuzijastima. Bez adekvatnih uslova za trening, bez moderne infrastrukture i bez podrške institucija, klubovi i Savez bore se da održe kontinuitet, dok prijetnja gašenja postaje sve realnija.

Na ozbiljne probleme sa kojima se streljaštvo suočava upozorava Neven Rašić, generalni sekretar Streljačkog saveza Republike Srpske, koji ističe da se iza medalja i uspjeha krije surova svakodnevica sportista i trenera.

„Aktivnih registrovanih klubova u našem Streljačkom savezu Republike Srpske (SSRS) ima 15, sa oko 200 takmičara koji su podijeljeni u četiri uzrasne kategorije (pioniri, kadeti, juniori, seniori) u muškoj i ženskoj konkurenciji. Uglavnom je raspodjela između polova izjednačena, mada u nekim kategorijama ima više ženskih nego muških takmičara“, objašnjava Rašić za Banjaluka.net.

Prema njegovim riječima, ovaj sport je decenijama donosio prestiž Republici Srpskoj.

„Takmičari u streljaštvu su redovno svake godine birani na izboru sportiste Republike Srpske, što je najbolja potvrda dobrih rezultata takmičara i takmičarki u domaćim i međunarodnim takmičenjima. Osim učešća na evropskim i svjetskim takmičenjima, najveći domet smo imali sa učešćem naše takmičarke i trenera na dvijema Olimpijskim igrama – 2016. u Brazilu i 2021. u Japanu“, izjavio je Rašić.

Uspjesi, dakle, postoje, ali uslova i dalje nema, a dok rezultati pristižu, infrastruktura je gotovo nepostojeća.

„Nažalost, u Republici ne postoji niti jedna streljana koja zadovoljava tehničke uslove propisane međunarodnim pravilnikom za održavanje međunarodnih takmičenja. Naši takmičari i takmičarke u Ligi BiH moraju stalno biti gosti na streljanama u Federaciji BiH koje imaju svu potrebnu elektronsku opremu za normalno funkcionisanje takmičenja“, kaže Rašić.

On pojašnjava da se klubovi dovijaju kako znaju i umiju.

„Naši klubovi improvizuju i montiraju elektronske uređaje za treninge, ali nažalost ne mogu svi to da koriste i ne može biti dostupno svima. Trenutno je jedina streljana predviđena za međunarodna takmičenja nova streljana u Tesliću, koja se već duži period gradi (zbog nefinansiranja) i koja bi mogla da bude centar streljačkog sporta u Republici Srpskoj“, naglasio je Rašić za Banjaluka.net.

Sport prepušten sam sebi

Još teži problem od nedostatka infrastrukture je potpuni izostanak institucionalne podrške, a Rašić ne krije razočarenje.

“Streljački sport u Republici Srpskoj je, nažalost, prepušten sam sebi jer institucije koje su zadužene za sport ne finansiraju redovno aktivnosti, što je žalosno i otežava održavanje i razvoj ovog sporta, koji je jedan od najskupljih olimpijskih sportova“, poručio je Rašić.

Iako streljački klubovi svake godine organizuju škole i privlače nove dječake i djevojčice, njihov entuzijazam brzo nailazi na zid finansijskih prepreka.

„Savez je ranije dobijao sredstva od Ministarstva nadležnog za sport, međutim posljednjih nekoliko godina ne dobija ništa i upitno je da li će Savez uopšte moći da postoji zbog nefinansiranja. Sada se sve svodi na lična prijateljstva i poznanstva da neko pomogne rad Saveza i na molbe za donacije kako bi se koliko-toliko održao rad, što je velika sramota nadležnih organa“, kazao je Rašić.

Neizvjesna budućnost

Ako se ništa ne promijeni, sudbina streljačkog sporta bi mogla biti tragična.

„Klubovi su prepušteni sami sebi i dovijaju se na razne načine da stvore vrhunskog sportistu, jer im mi kao Savez ne možemo pomoći. Glavni planovi Streljačkog saveza u narednom periodu biće pokušaj uspostavljanja kontakta sa relevantnim institucijama i objašnjavanje da je ovaj sport pred gašenjem ukoliko se ne uključe u finansiranje projekata važnih za njegovo očuvanje“, istakao je Rašić.

Rašić na kraju upozorava da bi posljedice mogle biti drastične.

„Kako sada stvari stoje, moglo bi doći do gašenja nekoliko klubova zbog neaktivnosti izazvane nedostatkom finansijskih sredstava, što bi u konačnici moglo dovesti do toga da ovaj uspješan olimpijski sport u Republici Srpskoj prestane sa radom – a nije prestao ni u ratno vrijeme, kada su se održavala sva takmičenja i u muškoj i u ženskoj konkurenciji“, zaključio je Rašić.