Prema predanju vezanom za ovu slavu u Srba, Gospod je, podučavajući svoje učenike smjernosti, uzeo jedno dijete i rekao: “Ko se ponizi kao dijete ovo, onaj je najveći u Carstvu nebeskom”.

To dijete bio je Ignjatije. Kada je odrastao, bio je učenik Svetog Jovana Bogoslova, a kasnije episkop u Antiohiji, gdej je prvi uveo antifonski način pojanja u crkvi. To je pojanje za dvije pjevnice tako da kad na jednoj strani pojanje prestane, na drugoj počinje, a ovaj se način pojanja Svetom Ignjatiju čudotvorno otkrio.

U to vrijeme je car Trajan, prolazeći kroz Antiohiju u ratnom pohodu protiv Persije, čuo za Svetog Ignjatija i pokušao da ga savetima i pretnjama, čak ponudom senatorske titule, okrene od vjere. Kad nije uspio, naredio je da ga okovanog pošalju u Rim i bace u arenu pred zvijeri.

Teški put od Antiohije do Rima svetitelj je proveo u molitvi i želji da strada za Gospoda. Lavovi su ga rastrgli u rimskoj areni 106. godine.

Od svetitelja i mučenika ostalo je samo njegovo srce ispunjeno ljubavlju za Gospoda Isusa Hrista.

U našem narodu, danas se ne rade teški poslovi, naročito ženski.

Prema običajima kod Srba, na ovaj dan se ponegdje mijesi kolač i dijeli djeci, ali ih prvo povuku za uvo da što više porastu u novoj godini i da bi bili zdravi.

Neki ovaj dan nazivaju i Kokošinji dan ili Kokošiji Božić. U narodu se obavlja niz radnji i običaja, radi zaštite kućnog imetka i pernate živine. Domaćice danas na poseban način hrane živinu – u krug, načinjen od položenog konopca, baca se specijalno spremljeno žito, prenosi Telegraf.