Izložba treba da produbi ljubav prema srpskoj ćirilici, ali i da opomene na ono što vrlo lako zaboravljamo, zašto su srpsko matično pismo zabranjivali svi okupatori kroz istoriju”, izjavio je Milanović, navodeći kontinuitet pokušaja zatiranja srpske ćirilice određenim administrativnim mjerama.

On je rekao da je srpski narod na to reagovao na pravi način, te najavio saradnju savjeta za srpski jezik Srbije i Republike Srpske.

“Naši preci su se mnogo hrabrije borili protiv takvih procesa, čuvajući svoje matično pismo i ono srpsko u sebi, nego što mi to radimo danas, pa je ova izložba neka vrsta omaža precima”, rekao je Milanović.

On je istakao da ga od stranih zabrana ćirilice sada mnogo više plaše one unutrašnje, navodeći da je to spremnost mnogih da sami sebi ukidaju ćirilicu.

Milanović smatra da ima razloga za brigu, s obzirom na to kakav je status ćirilice i u Srbiji i u Republici Srpskoj, naročito u Crnoj Gori i na prostoru Kosova i Metohije.

Univerzitetski profesor Veljko Brborić je uoči otvaranja izložbe ukazao na značaj vođenja odgovorne jezičke politike i jezičke kulture.

“Treba kod mladih da razvijamo ljubav prema jeziku i potrebi da se on čuva i neguje”, poručio je Brborić.

Izložba “Zabrane i odbrane srpske ćirilice”, koju je Muzej ćirilice iz Rače kod Bajine Bašte predstavio u okviru manifestacije “Dani Srbije u Republici Srpskoj” početak je obilježavanja jubileja 160 godina javne upotrebe reformisane Vukove ćirilice i 140 godina od osnivanja Učiteljske škole u BiH, u organizaciji Pedagoškog fakulteta u Bijeljini.

Na 30 panoa izložba prikazuje sve zabrane srpske ćirilice od 18. do 20. vijeka.