Aleksandar Erić iz Popova kod Bijeljine 17 godina uzgaja galopere: Konji su graciozne i snažne životinje
Ljubav prema konjima sam gajio od djetinjstva, a kada sam nakon srednje veterinarske škole u Bijeljini nastavio školovanje u Šapcu, ispostavilo se da se njihov hipodrom nalazi prekoputa Odsjeka za veterinarstvo, tako da sam svaki dan mogao da promatram treninge galopera, njihovu gracioznost, snagu, brzinu. Čim sam se vratio u Bijeljinu, kolega veterinar i ja kupili smo našeg prvog konja – priča za Dešavanja u Bijeljini Aleksandar Erić iz sela Popovi kod Bijeljine.
Erić već 17 godina u svom domaćinstvu u Popovima uzgaja galopere, a za naš portal kaže da ovi konji vode porijeklo iz Velike Britanije, te da podrazumijevaju punokrvna engleska grla koja se koriste za trke.
- Kada imaš životinju sa 500 kilograma mišića i kada znaš da je dvadeset puta jača od tebe, onda moraš da imaš poštovanje prema njoj, ali se istovremeno osjećaš i viteški. Galoperi su malo osjetljiviji nego radni konji, nježniji su, ali dostižu velike brzine, oko 60 kilometara na čas, i zato se češće događaju povrede. Njihov odgoj je veoma skup, radi se na tome da imaju što jače zglobove, mišiće, tetive, da bi kasnije mogli da postižu dobre rezultate i trpe napore u treninzima i takmičenjima. Kada se džokej popne na konja, njegova visina je preko dva metra, što izgleda moćno, ali i zastrašujuće – navodi Erić.
On ističe da su pri odgoju galopera važni ishrana, suplementacija, ali i genetika.
- Zbog toga se biraju pastuvi sa jačom konstitucijom, koji su već postizali neke rezultate. Engleska je kolijevka punokrvnih galopera, ali poznate aukcije se događaju i u Francuskoj i Njemačkoj. Veliki broj galopera sa tih aukcija je i ove godine stigao u Srbiju, tako da bi sljedeća konjička sezona trebalo da bude veoma zanimljiva. Moje kolege iz tima i ja ove godine smo, osim uzgoja, posvetili vrijeme treniranju konja, a imao sam sreću i da provedem tri mjeseca sa poznatim mađarskim trenerom Peterom Tolvajem, od kojeg sam puno naučio – naglašava Erić za Dešavanja u Bijeljini
Prema njegovim riječima, Bijeljina odavno zaslužuje da ima savremen hipodrom, ali i trening-centar za galopere.
- Vjerujte mi da bi mnogi ljudi iz drugih opština i gradova Republike Srpske voljeli da Bijeljina ima trening-centar i da bi dovodili ovdje svoje konje, jer u njihovim opštinama zbog konfiguracije terena nemaju mogućnost da se izgradi takvo nešto. Osim toga, Bijeljina ima nekoliko konjičkih klubova, dobre uzgajivače, ali trenutni hipodrom, nažalost, ne služi svrsi. Konjički sport je kultura, a ne smeće i zarasla trava. Mi na bijeljinskom hipodromu imamo 300 dunuma zemlje i to bi trebalo ograditi, napraviti stazu, trening-centar, školu jahanja, a sav prostor okolo bi mogao da se iskoristi za rekreaciju građana, za izletište i slično. Svjestan sam da ne možemo tako brzo da dostignemo nivo da dame dolaze na trke sa šeširima, a gospoda sa leptir-mašnama, međutim, nije nam nikakvo ogledalo ni to što na trkama neki hodaju goli do pasa, nose pivo, a ponekad njime napoje i konja – dodaje Erić.
Životni vijek galopera je do 25 godina, a takmiče se do 10, maksimalno 12 godina starosti. Aleksandar kaže da su konji plašljive životinje, ali snažne i hitre, zbog čega treba znati neke osnove stvari pri susretu sa njima.
- Kada konj zategne uši nazad, znači da je ljut. Mogao bi da ugrize, udari... Kada digne glavu gore i ispravi uši, znači da je nešto osjetio i da bi mogao da se uplaši u tom momentu. Kada spusti glavu i polako ide, znači da je opušten maksimalno – navodi Erić.
Aleksandar Erić trenutno uzgaja svoja tri grla, kao i devet grla drugih vlasnika, što podrazumijeva odgoj, ishranu, trening i priplod. U ovom poslu mu pomažu devetogodišnja kćerka i sedmogodišnji sin, a Erić ističe da mu je želja da na njih prenese ljubav prema konjima, ali i znanje koje stiče iz dana u dan.